Appelbomen

Dichtbij het voetbalveldje staan in het gras drie appelbomen. In het voorjaar, als de bomen bloeien, worden ze door insecten bezocht. Het resultaat daarvan zie je in het najaar als de zure appels aan de takken hangen of onder de bomen op de grond liggen.  

De bomen staan heel scheef en het lijkt alsof stormen proberen hen om te waaien. De wind heeft beslist invloed gehad op de ‘scheve houding’ van de bomen.  Met hun wortels houden ze zich heel goed vast aan in de grond. Ik vermoed dat de vroegere ophoging hier in het park met zware klei veroorzaakt dat de wortels niet diep de grond in kunnen dringen, dat ze zich voor een deel horizontaal in de bovenste grondlaag verspreiden.  

De bomen zijn een voorbeeld van jarenlange samenwerking. Samen trotseren ze de storm en blijven overeind. 

Rinny E. Kooi, bioloog

De Watergentiaan

In de maanden juli en augustus zijn in de vijver van het Roomburgerpark gele bloemen te zien. Veel mensen denken dan aan de gele plomp. De bladeren daarvan zitten gedeeltelijk onder water en zijn doorschijnend lichtgroen en gegolfd en de grote drijfbladeren zijn donkergroen. De bloemen zitten op een steeltje dat boven het water uitsteekt. De waterplanten in deze vijver zijn heel anders.  

We hebben te maken met de watergentiaan, Nymphoides peltata. In de vijver is hij volop aanwezig. Nederland is als het ware een bolwerk in het noordwestelijk deel van zijn verspreidingsgebied. Vanaf de oever zien we cirkelvormige drijfbladeren met een hartvormige voet. Zij zitten met lange stelen vast aan de stengels. In de bodem van de vijver verspreiden de stengels zich wortelstokachtig.  

De bloeiwijze bestaat uit schermvormige gele bundels die in de oksels van de bladeren zitten. De bloemen bloeien maar één dag. Na die ene dag verwelken ze en verschijnen er een nieuwe bloemen. Zij bevatten nectar en worden door hommels, andere bijen en waterkevers bevrucht. De plant vormt platte waterafstotende zaden komen die een hele tijd op het water kunnen blijven drijven. 

Rinny E Kooi 

Bioloog 

Knieën van de moerascipres

Op ieder de klein eilandje in de vijver is ruim 25 jaar geleden een moerascipres  aangeplant. Een kenmerk van die bomen is dat ze op hun wortels knieën ontwikkelen. Die zijn niet altijd goed te zien. Inmiddels zijn ze heel goed te zien bij de bomen op de eilandjes. De functie daarvan is onduidelijk. Ze zouden belangrijk kunnen zijn voor de stabiliteit van die bomen of ze zouden belangrijk kunnen zijn voor de ademhaling. Het is nog nooit wetenschappelijk onderzocht. 

Rinny E. Kooi, bioloog

De paddentrek

De vijver in het park is aangelegd tijdens de renovatie van het park kort voor 1998. Vooraf liep ik met buurtgenoten en vertegenwoordigers van de gemeente door het park om te kijken naar wat nodig was. De vertegenwoordigers van de gemeente vertelden dat het nodig was het park op te hogen.  Die noodzaak heb ik toen niet begrepen, was volgens mij niet nodig. Ook nu twijfel ik daar nog aan. 

Het is wel mooi dat er toen een padden- en kikkervijver is aangelegd. In het park en de omgeving zijn nu veel kikkers en padden aanwezig. Af en toe kunnen we ze horen. Afgelopen jaar, tijdens de paddentrek eind februari begin maart, liepen er veel padden over de straat.  De paddentrek is de periode waarin amfibieën zich voortplanten. 

Het resultaat van dat voortplanten zagen we rond 4 juli in de omgeving van het park. Het wemelde van jonge padjes en je moest heel zorgvuldig lopen om te voorkomen dat je erop stond. Ze kropen zelfs de huizen in!

Rinny E. Kooi, bioloog

Jonge pad