CDA over het referendum en het Roomburgerpark

Verschillende partijen hebben hun standpunt over het referendum en Het Roomburgerpark bekend gemaakt. Op ons verzoek heeft Joost Bleijie, fractievoorzitter van het CDA in Leiden, dit ook gedaan

WAT VINDT HET CDA VAN HET REFERENDUM?

Het CDA is geen voorstander van referenda. Dit soort complexe voorstellen waar een lange voorgeschiedenis aan voorafgegaan is laten zich niet zo eenvoudig vangen in een vraag waar ‘ja’ of ‘nee’ gezegd kan worden. Bovendien valt de nuance weg en dat is jammer. Dit is overigens ook de landelijke lijn van het CDA. Zie hier de tekst over referenda in het verkiezingsprogramma voor de Tweede Kamerverkiezingen in 2021. Vandaar geen steun voor een referendum vanuit het CDA. Dat laat onverlet dat we wel van mening zijn dat dit een geldig referendum is. De initiatiefnemers hebben keurig gebruik gemaakt van de Leidse referendumverordening en hebben daaraan voldaan. Dan is ondanks het feit dat wij tegen referenda zijn, het obv de verordening natuurlijk een geldig referendum. 

WAT VINDT HET CDA VAN HET INRICHTINGSVOORSTEL?

Onze opstelling over het Roomburgerpark is de volgende: Wij hebben altijd gestreefd naar groen èn hockey, maar wel op een betaalbare wijze. Dankzij het CDA is er 1,5 miln van  oorspronkelijke plannen af gegaan door het schrappen van een overbodig theehuis. Wij zijn van mening dat er nu een acceptabel voorstel ligt waar zowel groen als hockey een plek hebben. De professorenwijk is een dicht bevolkte wijk waar ruimte schaars is, voor zowel groen als Hockey. Nu ligt er een voorstel dat dus aan beiden voldoet. Echter, het is nog steeds erg duur. 4,5 miln voor een extra hockeyveld is erg veel geld. Meer voorstellen om iets aan kostenreductie te doen hebben het niet gehaald. Wij moeten ons definitieve standpunt dus nog opmaken. We wachten mede de uitslag van een mogelijk referendum af voordat wij de knoop doorhakken

Joost Bleijie
Fractievoorzitter van CDA Leiden

Zeelt in de vijver

Weet je dat er in de Roomburgervijver een prachtige mannetjes Zeelt rondzwemt, genaamd Nick? Hij is al te groot om door de duiker terug te kunnen de sloot ernaast in.  Zijn partner zwemt op het onderste plaatje. Er was toen een beetje zuurstoftekort onder de algen, in de warmte, dus die ligt nogal te happen (foto is genomen op 22 juli 2017).

Aaf Verkade
Adviseur Stadsgrachten

Intussen bij LEAD

Op verzoek van de actiegroep StopLead, met wie wij goed samenwerken voor het leefbaar houden van onze stad delen wij dit nieuwsbericht van hun hand:

“Hierbij deel ik met u de recente nieuwsbrief van StopLead en Zorgen om Lead. We hopen op steun vanuit andere inwoners en wijkverenigingen, omdat we tegen bepaalde gemeenschappelijke zaken aanlopen, zoals groen beleid dat niet groen is, het stelselmatig negeren van omwonenden en megalomane plannen waar vele vraagtekens bij te plaatsen zijn: http://www.nieuwleyden.net/zienswijzefase-omstreden-torenproject-lead-gestart/

Het zou prettig zijn als de nieuwsbrief in de bijlage onder ogen komt van veel Leidenaren die sommige plannen gewoonweg te gortig vinden. In ons geval zijn we voorstanders van bouwen, maar wel van een kleinschaliger project dan het torenflatproject Lead. Je kunt ons helpen door 1. de nieuwsbrief te verspreiden 2. het plan te bestuderen en een persoonlijke zienswijze in te dienen, zie:

https://gemeente.leiden.nl/inwoners-en-ondernemers/werkzaamheden-in-leiden/bouwen-aan-de-stad/lead/

Adinda Slingerland-Telkamp

Roomburgerpark revisited

Reactie op de notitie van Rembrandt Rowaan van Groen Links Leiden.

Kees Schouten en Corrie de Zeeuw publiceerden eerder op Nextdoor deze reactie op de notitie van Rembrandt Rowaan van Groen Links over het Roomburgerpark. Zij gaven toestemming deze hier te publiceren.

Natuur, sport en recreatie

Wat in de notitie van de Groen Links opvalt is dat prioriteit voor sport en het omvormen van bestaande stadsparken tot “wijksportparken” niet ter discussie komt. Het fenomeen wijksportpark lijkt park en sport te verenigen tot een prettig geheel van “gezond bewegen en gezonde natuur”.  Sport doe je buiten en waar buiten is, is natuur. Dat sport een grote bedreiging kan vormen voor natuur komt in eerste instantie alleen op bij zoiets als motorcross en formule 1. Het geldt echter ook voor sporten bedreven op kunstgrasvelden, die de natuurwaarde hebben van een geasfalteerd parkeerterrein. Kunstgras verhoudt zich niet met een park. De term ‘sportpark’ duidt op groen, maar is het niet.

“Natuur waar je niet in kunt recreëren, daar heb je niks aan” is een opvatting die voorbij gaat aan de huidige situatie op onze planeet waarbij biodiversiteit en natuur bedreigde voorwaarden zijn voor het menselijk leven. De rapporten van het Wereld Natuurfonds en de VN zijn daar heel duidelijk over. Dat zegt iets over de prioriteit die het behoud van bestaande en tot wasdom gekomen natuur zou moeten hebben. Het zegt iets over de manier waarop we aan zouden moeten kijken tegen bestaande bomen, houtwallen, planten, dieren en micro-organismen die er jaren over hebben gedaan om een gezamenlijk organisme te vormen. Natuur is niet zo maakbaar als we wel zouden willen. Als Groen Links pretendeert radicaal voor natuurbehoud te zijn dan past hier een andere keuze. 

Plannen voor de Professorenwijk 

Toen ons enige jaren geleden in het burgerpanel werd gevraagd wat wij als belangrijke toevoeging aan onze wijk zagen opperden wij onmiddellijk het aanleggen van een Tiny Forest in de omgeving van het Roomburgerpark. Een ideale plek: het toen nog actuele bouwkavel bij de Lorenzschool. Het is  zonder meer een positieve ontwikkeling dat dit idee steun vindt in de gemeenteraad. Met het aanleggen van zo’n bosje op elke plek waar dat maar even past, kan met weinig kosten en moeite een bijdrage worden geleverd aan extra leefgebied voor dieren, planten en bomen en wordt bijgedragen aan klimaatadaptatie. 

In het voorliggende plan, dient het Tiny Forest met andere versnipperende maatregelen ter compensatie, dat is een heel ander verhaal. Deze maatregelen kunnen niet voorkomen dat wat in 60 jaar is gegroeid volledig wordt vernield. Deze maatregelen kunnen niet de principieel foute keus voor duizenden vierkante meters kunstgras goedmaken. Dat zou voor een partij als Groen Links doorslaggevend moeten zijn.

Openbare beschikbaarheid

Met de verplaatsing van de speeltuin en de aanleg van een vierde hockeyveld is de Professorenwijk haar  Roomburgerpak kwijt. Wat over blijft is een mooie vijver met groen, maar kan het predicaat park niet meer dragen. Het huidige park wordt nu voor 50% exclusief gebruikt door twee sportverenigingen. Het medegebruik door anderen vindt plaats rondom het gebruik van deze verenigingen. De kostbare kunstgrasvelden lenen zich niet voor openbare beschikbaarheid aangezien ze kwetsbaar zijn (een kampvuurtje of gooien met flesjes!). Hoge hekken voor veiligheid en het weren van onbevoegden zijn een begrijpelijke praktijk. Dat zal ook in de toekomst ondanks veelbelovende toezeggingen van de kant van de hockeyclub niet anders zijn. Het is naïef te denken dat van echte openbare toegankelijkheid  iets terecht gaat komen. In verband met aansprakelijkheid kunnen buiten het weekend en de avonden andere verenigingen er terecht. Voor mensen die niet lid willen of kunnen zijn van een vereniging is geen plaats op het nieuwe veld. Als Groen Links eerlijk is geeft zij dit ook toe. 

De maatschappelijke functie van de sportverenigingen

In de notitie van Groen Links wordt melding gemaakt van een aantal maatschappelijke functies. Deze beperken zich echter volledig tot het medegebruik van de gemeentelijke accommodaties. Dergelijk medegebruik is een normale gemeentelijke aangelegenheid zoals die voor alle sportverenigingen geldt. Het is dus geen verdienste van de hockeyvereniging dat er BSO op het terrein is gevestigd en dat scholen de velden gebruiken als ze leeg staan. Alle accommodatie is in hoofdzaak gemeente-eigendom en met gemeentegeld aangelegd en onderhouden. 

De inzet van WSW medewerkers is eveneens een zeer gebruikelijke en gunstige regeling voor een sportvereniging. Het betreft hier immers goedkope en prima inzetbare arbeidskrachten. 

De maatschappelijke functies zijn dus verkoopargumenten. Groen Links zou daar niet in moeten trappen.

Het genuanceerde standpunt van Groen Links

Onder druk wordt alles vloeibaar. Dat principe is wethouder Dirkse goed bekend. Zijn partij (D66) heeft veel te winnen bij een extra hockeyveld in het Roomburgerpark. Het concept van de Wijksportparken, onder zijn wethouderschap geïntroduceerd, zou hiermee het eerste succes beleven. Dirkse heeft zijn doelstelling (een extra hockeyveld) zorgvuldig verpakt in veel overige maatregelen en plannen, die het collegegenoot Groen Links mogelijk moeten maken akkoord te gaan. Een Tiny Forest, compenserende vierkante meters groen, verkeersluwte, een rekensom van de gemeentelijke ecologen over de biodiversiteit, positief advies van de universiteit en Naturalis!!

Rembrandt Rowaan doet moedig pogingen om dit zonder al te veel gezichtsverlies voor Groen Links te laten passeren. Helaas voor hem is er sprake van beperkte natuurcompensatie, beschikt de gemeente slechts over een parttime geleende ecoloog van de gemeente Rotterdam (die volgens biologe en curator van het Singelpark Rinny Kooij zeer kritisch is) en is er geen sprake van enig positief advies van de universiteit en Naturalis. Gelukkig voor hem kan een duur theehuis uit de begroting worden geschrapt. Onmiskenbaar heeft Groen Links niet de moed om de sfeer in de coalitie te bederven en een collegecrisis te riskeren.  

De politieke keuzes van Groen Links

Bij het Roomburgerpark heeft Groen Links zich in een onverkoopbare politieke situatie  gemanoeuvreerd. Hockey- en tennisverenigingen zijn door de bank genomen clubs met leden uit een witte populatie en uit de betere inkomensklassen met voldoende organisatorische capaciteit om op bestaande velden op een andere plek in Leiden te trainen en te spelen. Deze clubs hebben de steun van Groen Links niet nodig. De steun voor dit wijksportpark is zowel groen als links niet uit te leggen

Kees Schouten en Corrie Zeeuw

Vierde hockeyveld in Roomburgerpark overbodig

Wie de inspraak in de Raadscommissie van 22 september heeft bekeken zou bijna vergeten dat er ook hele goede videoboodschappen zijn ingediend. We zullen er een paar publiceren. Allereerst de videoboodschap van Martijn Epskamp die hij toelicht in zijn begeleidende brief.

Klik op de afbeelding om de video te spelen

Open brief aan de Gemeenteraad van Leiden

Op verzoek van oud-huisarts Jan de Bruijne en bioloog Helias Udo de Haas publiceren wij deze open brief aan de gemeenteraad.

Aanzet voor een compromis over het Roomburgerpark

Binnenkort zult u een besluit nemen over het door B&W voorgestelde vierde hockeyveld in het Roomburgerpark. In de afgelopen periode kwam er vooral nieuwe informatie over de financiële kant van dit voorstel: een kostenpost van bijna 6 mln euro. Daarmee is een toename van 158 extra leden mogelijk, d.w.z. bijna 40.000 per extra lid.  We vinden dat onverantwoord veel, zeker nu we een lange periode van financiële schaarste tegemoet gaan. En al helemaal als we daarbij ook de verdere aantasting van het karakter van het Roomburgerpark en de ongewenste verplaatsing van de huidige speeltuin in beschouwing nemen. Is het hele plan niet over the top?

Tegelijk vinden we dat aan het voorstel van wethouder Dirkse van een wijksportpark ook goede kanten zitten; dan denken we met name aan de voorgestelde vergroening van het schoolplein van de Lorenzschool en het afsluiten en vergroenen van een deel van de Vollenhovenkade voor het autoverkeer. We vroegen ons daarom af of daarin niet ook een kans ligt voor een compromis. We denken daarbij aan het volgende: leg tussen de Lorenzschool en de Hazewinkelstraat een of twee oefenvelden voor jonge hockeyers aan. Daarmee wordt ruimte geschapen om jonge nieuwe leden op te nemen en te trainen. Tegelijk nemen we aan dat de huidige velden zullen worden ontlast en er daardoor ook meer ruimte komt voor hockeywedstrijden. Verder zullen de leerlingen van de Lorenzschool hiermee door de week meer speelmogelijkheden krijgen, een grote wens van deze school. Kortom, het realiseren van deze oefenvelden zal leiden tot een zinnige multifunctionaliteit van speel- en sportruimte. En niet in de laatste plaats, het park krijgt met de vergroening van schoolplein en Vollenhovenkade iets terug van de voortgaande verliezen in de afgelopen dertig jaar.

We hebben dit idee – via de wijkvereniging – voorgelegd aan het bestuur van de hockeyvereniging. Het bestuur vond het een sympathiek plan, maar helaas niet voldoende. Dat laatste kwam voor ons niet helemaal als verrassing; dat zou te mooi zijn geweest. Maar we waren wel verheugd over de vriendelijke houding tegenover ons voorstel. We werden daardoor gesterkt in ons idee dat in deze richting wellicht een basis voor een compromis kan worden gevonden.

We zien nog wel een lastig punt: de parkeerproblematiek. Voor parkeren is bij aanleg van een of twee oefenvelden op het schoolplein nog maar weinig plaats. Hierbij wat gedachten. In de eerste plaats zijn we van mening dat de hockeyvelden primair voor voetganger en fiets bereikbaar moeten zijn. Verder is een mogelijkheid dat de Hazewinkelstraat wordt verbreed en een lus krijgt aan het eind, zodat kinderen aan deze lus kunnen worden afgezet. Voor het parkeren kan worden gedacht aan een verbreding van het laatste stuk van de Vollenhovenkade waardoor daar ruimte voor wat meer parkeerplaatsen ontstaat; dat gaat dan wel ten koste van het daar geplande groen. We kunnen ons ook serieus afvragen of een oplossing wel in die richting moet worden gezocht. Waarom geen betere spreiding van de wedstrijden over zaterdag en zondag? En is het tekort aan parkeerplaatsen niet een consequentie van de wens tot uitbreiding van de hockeyvelden in de professoren- en burgemeesterswijk, in plaats van aan de Vliet?

We vragen u als raadsleden om in deze richting naar een compromis tussen sport en park te zoeken. En om tegelijk daarmee de gemeente een onverantwoorde financiële uitgave te besparen. 

Jan de Bruijne, gepensioneerd huisarts

Helias A. Udo de Haes, bioloog

Appelbomen

Dichtbij het voetbalveldje staan in het gras drie appelbomen. In het voorjaar, als de bomen bloeien, worden ze door insecten bezocht. Het resultaat daarvan zie je in het najaar als de zure appels aan de takken hangen of onder de bomen op de grond liggen.  

De bomen staan heel scheef en het lijkt alsof stormen proberen hen om te waaien. De wind heeft beslist invloed gehad op de ‘scheve houding’ van de bomen.  Met hun wortels houden ze zich heel goed vast aan in de grond. Ik vermoed dat de vroegere ophoging hier in het park met zware klei veroorzaakt dat de wortels niet diep de grond in kunnen dringen, dat ze zich voor een deel horizontaal in de bovenste grondlaag verspreiden.  

De bomen zijn een voorbeeld van jarenlange samenwerking. Samen trotseren ze de storm en blijven overeind. 

Rinny E. Kooi, bioloog