Appelbomen

Dichtbij het voetbalveldje staan in het gras drie appelbomen. In het voorjaar, als de bomen bloeien, worden ze door insecten bezocht. Het resultaat daarvan zie je in het najaar als de zure appels aan de takken hangen of onder de bomen op de grond liggen.  

De bomen staan heel scheef en het lijkt alsof stormen proberen hen om te waaien. De wind heeft beslist invloed gehad op de ‘scheve houding’ van de bomen.  Met hun wortels houden ze zich heel goed vast aan in de grond. Ik vermoed dat de vroegere ophoging hier in het park met zware klei veroorzaakt dat de wortels niet diep de grond in kunnen dringen, dat ze zich voor een deel horizontaal in de bovenste grondlaag verspreiden.  

De bomen zijn een voorbeeld van jarenlange samenwerking. Samen trotseren ze de storm en blijven overeind. 

Rinny E. Kooi, bioloog